Waluty
Obsługa klienta
+48 12 200 2505 Kontakt w godzinach:
10:00 - 19:00 +48 12 881 1366 Kontakt w godzinach:
14:00 - 20:00 w nocy
Sortuj wg cen

Niezapominajka – mysie uszko z rybim oczkiem

Niezapominajki
to są kwiatki z bajki!
Rosną nad potoczkiem,
patrzą rybim oczkiem.

Gdy się płynie łódką,
Śmieją się cichutko
I szepcą mi skromnie:
„Nie zapomnij o mnie”.


Chyba każdy z nas pamięta z dzieciństwa wierszyk o niezapominajkach Marii Konopnickiej. Ale chyba nie każdy wie, że grecka nazwa tych uroczych kwiatów (określanych przez część osób także jako niezabudki) oznacza ni mniej, ni więcej, tylko „mysie uszko”. W świecie flory występuje aż pięćdziesiąt gatunków tych kwiatów, które znajdziemy na prawie wszystkich kontynentach. Do najpopularniejszych gatunków należą m.in. niezapominajka alpejska rosnąca m.in. w Tatrach i kwitnąca od czerwca do lipca, niezapominajka błotna, leśna czy pospolicie występująca niezapominajka polna (kwitnie od maja do sierpnia). Do rzadszych należą niezapominajki wielobarwne, które w tym samym kwiatostanie mają kwiaty niebieskie i żółte. Ten gatunek kwitnie od kwietnia do czerwca. Do gatunków już wymarłych zalicza się niezapominajkę smukłą.

Niezapominajki są idealnymi kwiatami do hodowania w przydomowych ogródkach czy na działkach, ponieważ nie są zbyt wymagające w uprawie. Zadowolą niezapominajki_2 się nawet uboższą glebą i stanowiskiem, do którego obficie docierają promienie słoneczne. Ich subtelna, delikatna uroda sprawia, że są to kwiaty niezwykle cenione za swe niewątpliwe walory rośliny ozdobnej. Kolor ich płatków może być intensywnie niebieski, różowoliliowy albo też przyciągać uwagę lodowatym, bladym błękitem. Swoistą kropką nad „i” jest środek kwiatów, czyli „rybie oczko”, które tak zwróciło uwagę poetki, a które odcina się kontrastową żółcią od pięciu płatków w koronie kwiatu.

niezapominajki_3 Kwiatom tym przypisuje się symboliczne znaczenie odwołujące się do ludzkiej pamięci i obecne w nazwie tych kwiatów. Niezapominajka jest także kwiatem stanu Alaska w USA oraz emblematem jednej z loży wolnomularskich. W mowie kwiatów, które ofiarujemy bliskiej osobie, mogą wyrażać prośbę: „nie zapomnij mnie, pamiętaj o mnie”, a zarazem zapewniać o wiecznotrwałej pamięci nadawcy i mówić: „nigdy o tobie nie zapomnę, bo jesteś dla mnie kimś bardzo ważnym” albo „pamiętam o tobie i tęsknię, choć już nie jesteśmy razem”.

Z tym pełnym wdzięku kwiatem łączy się jeszcze inna ciekawostka. Otóż 15 maja - cyklicznie od 2002 roku – obchodzimy Święto Polskiej Niezapominajki, które ma nam stale przypominać o konieczności dbania o środowisko naturalne oraz o tym, że są w życiu sytuacje i chwile, które warto ocalić od zapomnienia. Pomysłodawcą święta był Andrzej Zalewski, redaktor radiowej Jedynki, który zainicjował audycję EkoRadio. Celem samego święta oraz kultywującej je fundacji jest przede wszystkim działanie na rzecz „głębszego kojarzenia ekologii z pamięcią narodową” oraz szerzenia tzw. humanizmu w zieleni. Kwiat niezapominajki ma przypominać, jak silne są związki człowieka z przyrodą, przyrodą bez której człowiek po prostu nie jest w stanie przeżyć. Dlatego tak ważna jest powszechna świadomość ekologiczna i edukacja młodego pokolenia w duchu zielonego humanizmu.
Niezapominajki znalazły również swoje miejsce jako wdzięczny motyw literacki, jak również malarski i zdobniczy, by wspomnieć takie obrazy współczesnych artystów, jak np. Gwiazdnice i niezapominajki oraz Niezapominajki w koszyczku Marii Roszkowskiej, Niezapominajki (1930) Mieczysława Reyznera czy obrazy o tym samym tytule Grażyny Potockiej lub Piotra Sobczyka. Kwiaty zostały tu przedstawione w sposób tradycyjny, skupione w dużych ilościach, „upozowane” w wazonach lub innych naczyniach, niezmiennie zachwycające swoją lazurową barwą. W przeciwieństwie do nich obraz Magdaleny Bronakowskiej (na ilustracji obok) stara się uchwycić niezapominajki „na wolności”, nie są one zebrane w bukiecie, ale rosną swobodnie, każda z osobna. Dzięki temu akcent w obrazie został położony na strukturę pojedynczych płatków, na cienkie łodyżki i pączki oraz rzucany przez nie cień.

Artykuł ten rozpoczął się wierszem, niech więc jego koniec będzie równie poetycki, okraszony fragmentem wiersza Adama Asnyka pt. Niezabudki kwiecie (1867), w którym poeta epoki pozytywizmu wykorzystał motywy ludowej opowieści. niezapominajki_4

Niezabudki wdzięczne kwiecie
Ona dała mi,
Gdym anielskie żegnał dziecię,
Ciche tłumiąc łzy.
I mówiła, kryjąc twarz:
- "Luby! wrócisz przecie?
Ja cię czekam... wtedy dasz
Niezabudki kwiecie.
 Wszak mówiłeś, że me oczy
Jasne jak ten kwiat,
Gdy się po nich łezka toczy
W dziwny marzeń świat;
Mego życia rajski sen,
Wziąłeś sen uroczy -
Bierz więc łzawy kwiatek ten,
Pomnij na me oczy.
 Kiedy smutek cię przemoże,
Gdy cię złamie ból -
Porzuć góry, porzuć morze,
Wracaj do tych pól.
Ja jak teraz moje skroń
Na twych piersiach złożę,
Mej miłości czysta toń
Głębsza niźli morze.
[…]

niezapominajki_5 Dlatego, kiedy zechcesz kupić kwiaty dla ukochanej osoby, nie zapomnij… o niezapominajkach i ich błękitnym uroku.

Autor: Anna Koman